Author Archives: gosheh

About gosheh

I have alot to say about me that is why I am here ! but more than that , it is not just about me it is about how I think. Cheers

Snow , Snow , Snow …


It is not weird if I say I missed the winter, I miss the snow . I really miss the snow. Maybe the people who experience something between 0 to -4, -10 C° degree they will laugh at me ,but … Continue reading

Posted in Uncategorized | Leave a comment

شاعر که میشوی


شاعر که میشوی هزار شعر میخوانی‌ و هزار شعر میدانی و آخر در ترازوی سنجش وزن و قافیه بی‌ قافیه می‌مانی… شاعر که میشوی انگار با خودت و تمام شعرهایت بر سر مفهوم و مقصود دائم در رقابتی، شاعر که میشوی تمام حرفهایی … Continue reading

Posted in Poem / شعر | 5 Comments

friendship/I am missing my friends


Do you have someone to tell your secrets to ? Someone who you can really trust? How does it feel to have a person like that? Do you feel better when you talk to him/her ? What do you call … Continue reading

Posted in Uncategorized | 4 Comments

نگاه


تو چیزی نمی‌گفتی اما نگاهت  در من نشا میکرد و من خیس و مرطوب از تو تنم  بوی شالیزار میداد و تو هیچ نمي دانستي  که با کوچکترین اشاره  تو به شکستن قفل این سکوت گوشهایم همچون دختران باکره هزار باره بالغ میشد. … Continue reading

Posted in Poem / شعر | Leave a comment

Meow!


Can you resist to not loving me? Meow!  

Posted in Uncategorized | Leave a comment

شروع یک داستان تازه دور به نظر میرسد


  مجابم نکن !!خواندن دوبارهِ همان قصه؟ .ممکن نیست …نه، نه .حتی شروع یک داستان تازه دور به نظر میرسد مجابم نکن کار از کار گذشته شروع فصل دیگر و سر سطر و صفحه بعد فقط بهانه بود ؛ .من حتی … Continue reading

Posted in Poem / شعر | Leave a comment

قرار ما این نبود


قرار ما این نبود قرار ما یک گفتگوی ساده خودمانی بود  با طعم چای و زعفران و بازی ساده چشمهامان و خنده‌ها‌ی ریز ریز …و صحبت از قرار فردا پس چرا همه چیز بوی دلتنگی‌ گرفت و پر شد از کنایه و معنی … Continue reading

Posted in Poem / شعر | 4 Comments

راهی‌ برای گفتن داری؟


چه ناخوشی وقتی‌ حرفي برای گفتن داری و راهی‌ برای گفتن نداری ؛ انگار به یک کوچه بن بست بی‌ عبور میرسی‌ که خالی‌ از معنای روزنه و فرار است، .حتی مجالی برای پریدن از روی دیوار نیست

Posted in Poem / شعر | Leave a comment

آوندهای خیال


و خیال تو همچون طفلکی معصوم در مقابل انگشت اشاره یِ چرا و باید و اگر با بغضی فرو رفته خیره میماند .

Posted in Poem / شعر | Leave a comment

کلماتی‌ از جنس باروت


  من انبوه کلماتی‌ از جنس باروتم که در اصطحکاک با سطح کهربایی احساسم می‌ شوم صداهای روشن فریاد؛ برای شکستن دیوارهای سرد و تاریکِ ترس و سکوتهایِ بلندیِ که شبیه سکون‌های آخر حروف دیرگاهی است  خاموش خاموش خاموش مانده اند  

Posted in Poem / شعر | 1 Comment